یک دره، ۶۳٬۰۰۰ سال: غارهای خرم‌آباد

اینفوگرافیکِ «یک دره، ۶۳٬۰۰۰ سال» روی زمینهٔ قهوه‌ایِ تیره، با چهار کاشیِ بالا: عکسِ خرم‌آباد و زاگرس، دهانهٔ غار کلدر، ابزارِ سنگیِ موستری از غار شانیدر، و گردنبندِ مهره (نگاره). بخش ۱: نقشهٔ غرب ایران و عراق با رشته‌کوهِ زاگرس و دره‌ی خرم‌آباد و پیکانی نقطه‌چین به‌سوی خلیج فارس با برچسبِ «صدف‌ها: خاستگاهِ خلیجی ممکن». بخش ۲: ۶۳٬۰۰۰ سال از نخستین کاربریِ تاریخ‌گذاری‌شده، با نواری از ۶۳ هزار سال پیش تا اکنون: لایهٔ ۱ موستریِ دورهٔ نئاندرتال، ۲ ورودِ انسانِ امروزی، ۳ بارادوستی، ۴ دامدارانِ بعدی. بخش ۳: شش جا در فهرست: غارهای کونجی، یافته، قمری، کلدر، گیلوران و پناهگاهِ گار ارجنه. بخش ۴: برشِ نمونه‌وارِ غار با چهار لایه. بخش ۵: آنچه برجا گذاشتند: آویزِ صدفی، زیورِ دندانِ گوزن، اخرا و هماتیت، قطعهٔ سفالینِ نقش‌دار، تیغه و تیغک، و یادآوریِ اینکه خاستگاهِ خلیجیِ صدف‌ها پیشنهاد شده نه اثبات. پایین: دو جهانِ انسانی، لایه‌های دورهٔ نئاندرتال زیر لایه‌های انسانِ امروزی‌اند.