شاهِ ستارهشناسِ سمرقند: الغبیگ
کپشن
الغبیگ، شاهِ ستارهشناسِ سمرقند (زادهٔ ۲۲ مارس ۱۳۹۴، کشتهشده در ۲۷ اکتبر ۱۴۴۹). رصدخانهٔ او که در ۱۴۲۰ بنیاد شد، سدس فخری را داشت: کمانی به شعاع حدود ۴۰ متر در شیاری به پهنای نیم متر. زیج سلطانی او به فارسی ۱۰۱۸ ستاره را فهرست میکند و توماس هاید آن را در ۱۶۶۵ در آکسفورد، به فارسی و لاتین، چاپ کرد. #الغ_بیگ #سمرقند #تیموریان #ستاره_شناسی
نکتههای کوتاه
سدس فخری سمرقند کمانی به شعاع حدود ۴۰ متر بود که در شیاری به پهنای نیم متر فرو رفته بود. نوری که از روزنهای کوچک در بالا میتابید، تصویر خورشید را بر مقیاس مدرج آن میانداخت.
فهرست فارسی ستارگان الغبیگ ۱۰۱۸ ستاره دارد. حدود ۷۰۰ موقعیت بر رصدهای تیم خود او استوار است و بقیه، در یک یا دو مختصات، از بطلمیوس گرفته شده است.
رصدخانه بعدها ویران و زیر خاک پنهان شد. در ۱۹۰۸ باستانشناس و. ل. ویاتکین بخش زیرزمینی سدس را بازیافت. چاپ آکسفورد این فهرست از ۱۶۶۵ منتشر شده بود.
اعتبار عکسها: بنجامین گوئتسینگر، ویکیمدیا کامنز، CC BY-SA 4.0 (مدل سدس)؛ Bgag، ویکیمدیا کامنز، CC0 (مجسمه)؛ گزارش کاوش ۱۹۱۲ و. ل. ویاتکین، مالکیت عمومی (سدس، ۱۹۰۸)؛ کتابخانهٔ کنگره / کتابخانهٔ ملی قطر، مالکیت عمومی (هاید، ۱۶۶۵)؛ دانشگاه کلمبیا، MS Or 1، OPenn، مالکیت عمومی (صفحهٔ زیج).
توضیح تصویر
اینفوگرافیک آسمان شب با عنوان «شاهِ ستارهشناسِ سمرقند» و تاجی زرین. برشی از رصدخانهای ماسهسنگی با نوارهای کاشی فیروزهای. پرتو خورشید از روزنهای کوچک بر بام وارد میشود و به کمانی مدرج در شیاری زیر زمین میرسد، با برچسب سدس فخری، شعاع حدود ۴۰ متر. کادری میگوید ۱۰۱۸ ستاره فهرستشده، حدود ۷۰۰ ستارهٔ تازه رصدشده. خط زمانی: ۱۴۱۷ مدرسه، ۱۴۲۰ رصدخانه، حدود ۱۴۳۷ فهرست ستارگان، ۱۴۴۹ پایان شاه، سدهٔ ۱۶ زیر خاک، ۱۹۰۸ بازیابی. نواری از سمرقند حدود ۱۴۳۷ تا آکسفورد ۱۶۶۵، حدود ۵۳۰۰ کیلومتر، جایی که هاید فهرست فارسی را چاپ کرد. نوار پایین: ۱۰۱۸ ستاره.



