الموت: هفت دژ، یک دولت
کپشن
الموت: هفت دژ، یک دولت. از ۱۰۹۰ تا ۱۲۵۶ میلادی صخره‌ای در البرز، ۲۲۰ متر بالاتر از دره، پایتخت دولت نزاری اسماعیلی بود و شش دژ دیگر پیرامونش. در مرداد ۱۴۰۵ یونسکو هر هفت را با هم ثبت جهانی کرد. #الموت #میراث_جهانی #ایران
نکته‌های کوتاه
وقتی جوینی، تاریخ‌نگار دربار مغول، پس از فتح الموت در ۱۲۵۶ از آن دیدن کرد، در کتابخانه‌اش کتاب‌های علمی و ابزار نجومی، از جمله اسطرلاب و ذات‌الحلق، ثبت کرد.
صخرهٔ الموت حدود ۲۲۰ متر بالاتر از دره است، اما بخش ساخته‌شده فقط ۱۲۰ متر درازا و ۱۰ تا ۳۵ متر پهنا دارد. پرتگاه‌ها از هر سو، سوی شمال‌خاوری را تنها راه بالا گذاشته‌اند.
الموت خیلی پیش از یونسکو بررسی شده بود. ولادیمیر ایوانف در ۱۹۵۷–۵۸ آن را برداشت کرد و میان ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۳ طرح مرمت و کاوشی به سرپرستی حمیده چوبک، سفال لعاب‌دار سلجوقی و ایلخانی را آشکار کرد.
توضیح تصویر
اینفوگرافیک تصویری «الموت: هفت دژ، یک دولت». در سمت چپ صخره‌ای قهوه‌ای با قلعه‌ای دیوارکشیده بر فراز آن، از دره‌ای سبز زیر آسمان بنفش سپیده‌دم برمی‌خیزد. خطوط اندازه‌گذاری ۲۲۰ متر بالاتر از دره و بخش ساخته‌شده به درازای ۱۲۰ و پهنای ۱۰ تا ۳۵ متر را نشان می‌دهند. مسیری خط‌چین تا دروازه در سوی شمال‌خاوری بالا می‌رود. در سمت راست نمودار الموت را به رنگ زرد در مرکز نشان می‌دهد که به شش گره سبزآبی و نارنجی وصل است: لمبسر، نویذرشاه، شمس‌کلایه، قسطینلار، شیرکوه و ایلان. چهار کارت شیوهٔ کار شبکه را می‌گویند: بلندی، دیدبانی، تدارکات و پراکندگی. خط زمانی چهارگامی حدود ۸۶۰، ۱۰۹۰، ۱۲۵۶ و ۱۴۰۵ را نشان می‌دهد. نوار پایین «۱۶۶ سال» را نشان می‌دهد، فاصلهٔ ۱۰۹۰ تا ۱۲۵۶.
